اخبار ویژه

رهبر کره شمالی دستور تخلیه سریع پیونگ یانگ، پایتخت و اتخاذ وضعیت جنگی به نیروهای مسلح این کشور را صادر کرد

بنا به برخی گزارشها، رهبر کره شمالی  دستور تخلیه سریع پیونگ یانگ، پایتخت و اتخاذ وضعیت جنگی به نیروهای مسلح این کشور را صادر کرده است. روزنامه پراودای روسیه به نقل از رسانه های کره شمالی  خبر داده است که ارتش کره شمالی در وضعیت جنگی قرار گرفته و صدای آژیرهای خطر در گوشه و کنار این کشور شنیده می شود.

در همین حال سخنگوی کاخ سفید امروز گفت: اگر چین به ما در حل و فصل موضوع کره شمالی کمک نکند خودمان این موضوع را حل و فصل خواهیم کرد.این در حالیست که روسیه می گوید به شدت نگران است آمریکا احتمالا تصمیم بگیرد به طور یکجانبه به کره شمالی حمله کند. وزارت امور خارجه روسیه، با انتشار بیانیه ای اعلام کرد: ما درباره آنچه که واشنگتن برای کره شمالی در ذهن دارد، واقعا نگران هستیم.

توانایی نظامی کره شمالی در برابر آمریکا

مهم‌ترین ویژگی ارتش کره شمالی، انبوه سربازان آن است. در حالت عادی، ۱٫۳ میلیون سرباز در پادگان‌های این کشور کمونیستی زندگی می‌کنند که هر لحظه آماده هر نوع عملیاتی هستند. علاوه بر آن، پیونگ یانگ دارای ۸٫۲ میلیون سرابز احتیاطی است که در روزهای اخیر به پادگان‌ها فراخوانده شده‌اند. به این ترتیب در برابر هر نوع جنگ احتمالی، مجموعاً ۹٫۵ میلیون سرباز آماده رزم در لشگر کره شمالی وجود دارند. برای درک به‌تر این رقم، کافی است به یاد آوریم ایالات متحده در جریان حمله و اشغال عراق، کم‌تر از ۳۰۰ هزار سرباز را به عملیات فرستاد.
نکته جالب‌تر در این میان، ساختار آموزشی و شهرنشینی در این کشور کمونیستی است. علاوه بر سربازهای آماده به رزم و سرابزان ذخیره، این کشور دارای جوانانی است که دوره نظامی می‌بینند تا در صورت لزوم به ارتش ملحق شوند. تا پایان سال ۲۰۱۲، جمعاً ۱۰میلیون شهروند – عمدتاً جوان – آخرین دوره‌های آموزشی سربازی را طی کرده و آماده برای استخدام در ارتش در مواقع اضطراری هستند.
به این ترتیب، حتی خوش‌بین‌ترین لیبرال‌ها در کره جنوبی نیز نمی‌توانند تصوّر کنند در آینده‌ای نزدیک، با سقوط دولت پیونگ یاگ یا هر عامل دیگری بتوان دو همسایه شبه جزیره را متحد کرده و نیروهای بین‌المللی در خیابان‌های کره شمالی رفت و آمد کنند؛ زیرا مردم عادی – که دهه‌ها تحت تأثیر شدیدترین تبلیغات کمونیستی بوده و شست‌وشوی ذهنی شده‌اند – هم دسترسی به سلاح داشته و هم آموزش‌های نظامی دیده‌اند و می‌توانند هر یک از روستاها و محلات شهری کره شمالی را تبدیل به مسلخی برای نیروهای «امپریالیستی» و «سرمایه‌دار» کنند. در نتیجه هر راه‌حلی برای بحران شبه‌جزیره که جز از طریق توافق با مقامات پیونگ‌یانگ به دست آید، محکوم به شکست است.
این کشور حداقل ۵۵۰۰ تانک در اختیار دارد که در صورت لزوم می‌تواند مناطق شمالی کره جنوبی را با بیابان یکسان کند. ارتش اسرائیل در جریان حمله به حزب الله در تابستان ۲۰۰۶، تنها از ۲۰۰ تانک استفاده کرد.
این کشور دارای ۲۶۰۰ نفربر نظامی است که می‌تواند در اسرع وقت، حریم امنیتی و مرزی کره جنوبی را بشکند.
بنا به تخمین‌های ماهواره‌ای، این کشور بین ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ هزار مقر توپخانه‌ای دارد که کابوسی برای امنیت کره جنوبی، ژاپن و حتی گوام و هاوایی خواهد بود. زماین عمق فاجعه روشن می‌شود که بدانیم ژاپن هنوز سیستم سپر موشکی خود را تکمیل نکرده و کره جنوبی از اساس فاقد یک طرح جامع برای سپر موشکی بوده است؛ زیرا هر بار طرح آن در محافل داخلی کره جنوبی، شدیدترین واکنش‌های پیونگ یانگ را در پی داشته است.
منابع رسانه‌ای غرب پیش‌بینی می‌کنند کره شمالی بین ۱۶۰۰ تا ۳۰۰۰ خمپاره‌انداز زمین به زمین در اختیار داشته باشد که در صورت وقوع جنگ، خاور دور را به آتش خواهند کشید. تعداد بالای این خمپاره‌اندازها در کنار سهولت جابجایی باعث می‌شود تنها دو راه حل برای مقامات واشنگتن و سئول بماند؛ یا با مقامات پیونگ یانگ به توافق برسند و به این ترتیب باید در برابر رهبر جوان، افراطی و ایده‌آلیست این کشور کوتاه بیایند؛ یا با عملیات‌های زمینی چریکی گسترده تا عمق خاک کره شمالی، ضربات جدی به این سامانه وارد کنند. راه‌حل دوم، تنها به عمیق‌تر شدن بحران می‌انجامد؛ زیرا همان‌گونه که در بخش اول ذکر شد، هیچ کس نمی‌تواند ورود سرمایه‌داران و امپریالیست‌های خارجی را به کره شمالی تصوّر کند؛ چه برسد به اشغال این کشور که حتی از لحاظ امکانات نظامی نیز محال به نظر می‌رسد.
کره شمالی دارای ۲۰۰۰ موشک‌انداز است که قابلیت شلیک به نیویورک در شرق آمریکا را نیز دارند و به باحتی می‌توانند همه نقاط کره جنوبی و ژاپن را هدف بگیرند. حزب الله لبنان با تمسک به همین ابزار توانست اسرائیل را وادار به عقب‌نشینی از خاک لبنان و پذیرش شرایط آتش‌بس حزب الله کند. تجربه نشان می‌دهد جوامع سرمایه‌دار مقاومت بسیار اندکی در برابر موشک‌اندازی دارند و در برابر اندک ناامنی ناشی از پرتاب موشک، سرمایه‌ها به سرعت از این منطقه خارج شده و وحشت عمومی در کنار بحران عمیق اقتصادی و امنیتی دامن‌گیر این جوامع می‌شود.
واحدهای ضدزرهی این ارتش، ۱۷هزار عدد بوده و به همین علت، حتی از لحاظ معادلات کوتاه مدت نظامی نیز تقریباً محال است ارتش‌هی جهان بتوانند به صورت زمینی وارد خاک کره شمالی شده و بخش‌هایی از این کشور را اشغال کنند.
ماشین‌های ضدزرهی پشتیبانی و لجستیکی این کشور، ۳۸هزار عدد است.
تعداد هواپیماهای کره شمالی تنها ۱۷۰۰ فروند بوده که در مقایسه با کره جنوبی و ژاپن، کم‌تر است. اگر آمریکا را نیز وارد معادلات کنیم، نتیجه می‌گیریم کره شمالی در نبردهای هوایی، ضعف بسیاری داشته و نمی‌تواند مقاومت چندانی از خود نشان دهد. تعداد هلی‌کوپترهای این کشور نیز تنها ۲۳۷ فروند است که بعید به نظر می‌رسد در صورت وقوع جنگ هسته‌ای، مزیت خاصی برای ارتش پیونگ یانگ به ارمغان آورد؛ زیرا علاوه بر تعداد کم هلی‌کوپترها، امکانات نظامی و تکنولوژیک آن نیز محل سئوال است.
نیروی دریایی این کشور، ۷۱۰ جنگنده را در اختیار دارد که ۷۰ فروند آن از نوع زیردریایی است که از مجموع زیردریایی‌های متحدان غرب در خاور دور بیش‌تر است.
علاوه بر این‌ها پیونگ یانگ دارای تسلیحات هسته‌ای و شیمایی است که مقامات سئول و واشنگتن نیز به ناآگاهی نسبت به تفاصیل ان اذعان کرده‌اند. به نظر می‌رسد این تسلیحات، مهم‌ترین ابزار مقامات پیونگ یانگ برای چانه‌زنی‌های سیاسی و اقتصادی است.
در مورد امکانات موشکی کره شمالی، اطلاعاتی در اینترنت وجود ندارد؛ اما مقامات سئول، این امکانات را «بزرگ‌ترین تهدید برای هر یک از کشورهای جهان» خوانده‌اند. بنا بر اطلاعات منتشره در رسانه‌های کره جنوبی به نقل از منابع وزارت دفاع سئول، برد موشکی پیونگ یانگ حداقل ۱۰هزار کیلومتر بوده و هر موشک ۶۰۰ کیلوگرمی در این شعاع قابل پرتاب است.

 

انتشار توسط 8 تم