اخبار ویژه

سرطان colorectal چیست؟

سرطان colorectal، سرطانی است که در بافت های روده بزرگ و مقعد بوجود می آید. روده بزرگ و مقعد هردو در پایین ترین بخش از سیستم گوارش بدن قرار دارند. این دو لوله ای دراز و عضلانی را تشکیل می دهند. روده بزرگ غذا و آب را جذب می کند و مواد زائد را در خود نگه می دارد. مقعد مسئول عبور مواد زائد از بدن می باشد.

اگر سرطان در روده بزرگ آغاز شود که اولین بخش از سیستم گوارشی با طول چهار تا پنج فوت است، سرطان روده بزرگ نام دارد. اگر سرطان در مقعد آغاز شود که چند اینچ بعدی از سیستم گوارش می باشد، سرطان مقعد می باشد.

سرطان colorectal در جداره داخلی روده بزرگ یا مقعد و یا هردوی اینها شروع می شود و به آهستگی از طریق لایه های آنها رشد می کند. این سرطان معمولا به صورت رشد بافت آغاز می شود که “پولیپ” نامیده می شود. نوع خاصی از پولیپ، adenoma نام دارد که می تواند منجر به سرطان شود.

انواع متداول سرطان colorectal

متداول ترین نوع سرطان colorectal، adenocarcinoma است. سرطانی که مربوط به یاخته های غده روده ای است، این نوع سرطان، بیش از ۹۵ درصد از سرطان های روده بزرگ و راست روده را شامل می شود. این سرطان معمولا در یاخته های غده روده ای آغاز می شود که درون روده بزرگ و راست روده را می پوشانند. این یاخته ها معمولا در لایه داخلی آغاز می شود و سپس به لایه های دیگر گسترش می یابد. انواع فرعی این سرطان اینها هستند :

Mucinous adenocarcinoma تقریبا تا ۶۰ درصد از مخاط تشکیل شده است. مخاط می تواند سبب شود که یاخته های سرطانی سریع تر گسترش یابند و مهاجم تر از adenocarcinoma باشد. این سرطان ۱۰ تا ۱۵ درصد از همه موارد سرطانی روده بزرگ و راست روده را تشکیل می دهد.

cell adenocarcinoma حلقه انگشتری خیلی کم متداول است. این سرطان کم تر از یک درصد از adenocarcinoma ها را تشکیل می دهد. نام این سرطان با توجه به شکل آن در زیر میکروسکوپ می باشد. این سرطان معمولا حالت تهاجمی دارد و ممکنست درمان آن سخت باشد.

انواع دیگر سرطان های colorectal (مثلا تومورهای carcinoid امعاء و احشاء، غدد مرکب از بافت لنفاوی، تومورهای stromal امعاء و احشاء) نادر هستند و فقط درصد کوچکی از موارد سرطان colorectal تشخیص داده شده را تشکیل می دهند.

عوامل ابتلاء به سرطان colorectal

عامل ابتلاء به سرطان colorectal هر عاملی است که احتمال ابتلاء به سرطان را افزایش می دهد ولی این بدان معنی نیست که شما با داشتن این عوامل، حتما دچار سرطان خواهید شد.

عوامل ابتلاء به سرطان colorectal را می توان به دو دسته تقسیم کرد: عواملی که نمی توانید آنها را تغییر دهید و عوامل مربوط به سبک زنگی که می توانید آنها را کنترل کنید.

عوامل ابتلاء به سرطان colorectal

لیست زیر برخی از عوامل ابتلاء به سرطان colorectal می باشد که ممکنست احتمال دچار شدن شما را به این بیماری افزایش دهد :

سن – گرچه سرطان colorectal می تواند در هر سنی پیش بیاید ولی تغییرات منجر به این بیماری، پس از سن ۵۰ سالگی چشمگیر است.

سابقه شخصی سرطان colorectal یا پولیپ ها – اگر از پیش سرطان colorectal داشته اید، احتمال بیشتری دارد که در سایر مناطق روده بزرگ و راست روده نیز دچار سرطان شوید.

سابقه ناراحتی شکم (IBD) – داشتن IBD شامل ورم مخاط روده بزرگ و بیماری Crohn ، احتمال ابتلاء به سرطان colorectal را افزایش می دهد.

سابقه فامیلی سرطان colorectal – اگرچه دلایل همه موارد معلوم نیست اما ژن های به ارث رسیده، عوامل محیطی مشترک و یا ترکیبی از این عوامل می تواند احتمال ابتلاء به سرطان را افزایش دهد.

سندروم های ارثی – دو مورد سندورم متداولی که بیش از همه مرتبط با سرطان های colorectal می باشند، پولیپ های غده ای با منشاء فامیلی (FAP) و سرطان colorectal غیر پولیپی (HNPCC) هستند. سندورم های دیگری که می توانند احتمال ابتلاء به سرطان colorectal را افزایش دهند، سندورم Turcot و سندورم Peutz-Jeghers می باشند.

زمینه نژادی – سیاه پوستان بیشترین زمینه را برای ابتلاء به سرطان colorectal دارند. یهودی ها نیز احتمال زیادی برای دچار شدن به این سرطان دارند.

عوامل ابتلاء به سرطان colorectal مرتبط با سبک زندگی

برنامه غذایی – برنامه های غذایی و غذاهای فرآوری شده (مثلا گوشت گاو، گوشت بره، هات داگ) می توانند احتمال ابتلاء به سرطان colorectal را افزایش دهند. سرخ کردن، بریان کردن یا دیگر روش های پختن گوشت در دماهای خیلی بالا، مواد شیمیایی تولید می کنند که ممکنست سبب افزایش احتمال ابتلاء به این سرطان شوند.

سبک زندگی غیرفعال – افرادی که زندگی بی حرکت بدون فعالیت فیزیکی دارند، احتمال زیادی برای ابتلاء به این سرطان را دارند.

چاقی – داشتن اضافه وزن، احتمال ابتلاء به این سرطان را افزایش می دهد.

سیگار کشیدن – برخی از مواد سرطان زای موجود در سیگار، بلعیده می شوند و می توانند ابتلاء به این سرطان را افزایش دهند.

مصرف الکل – مصرف زیاد الکل می تواند منجر به افزایش احتمال ابتلاء به این سرطان شود.

در بیشتر موارد، علت واقعی سرطان colorectal ناشناخته است. حتی اگر عواملی خارج از کنترل شما نیز وجود داشته باشند، کنترل کردن سبک زندگی ممکنست به کاهش احتمال ابتلاء به این بیماری کمک کند.

شرایط ارثی یا فامیلی ممکنست احتمال ابتلاء به این بیماری را افزایش دهند بنابراین مشورت با پزشک در باره این عوامل فامیلی مهم است. او می تواند اطلاعات بیشتری در باره این عوامل بدست آورد و کمک کند که بفهمید آیا نیاز به انجام غربال گیری برای ردیابی سرطان در مراحل اولیه آن دارید یا نه.

نشانه های سرطان colorectal

مفهوم نشانه های سرطان colorectal

در مراحل اولیه بیماری، ممکنست نشانه های سرطان colorectal خیلی کم باشد. همچنان که بیماری پیشرفت می کند، احتمال دارد که میزان و شدت نشانه ها افزایش یابد. چون اغلب تا پشت سرگذاشتن مراحل اولیه، نشانه ها پدیدار نمی شوند، انجام غربال گیری برای سرطان colorectal توصیه می شود. غربال گیری منظم این سرطان، باید برای اشخاص بالای ۵۰ سال، بخشی از طرح مستمر سلامت باشد. اگر سن شما کم تر از ۵۰ سال است و سابقه خانوادگی این نوع سرطان یا عوامل ابتلاء به آن را دارید، بایستی در باره زمان انجام غربال گیری منظم با پزشک خودتان صحبت کنید.

انواع نشانه های سرطان colorectal

نشانه های سرطان colorectal را می توان به دو دسته کلی تقسیم کرد :

نشانه های محلی سرطان colorectal

نشانه های محلی سرطان colorectal نشانه هایی هستند که تاثیر مستقیم بر روی روده بزرگ یا راست روده دارند. اگر شما هریک از این نشانه ها را برای مدتی داشته اید، لازمست که حتما با پزشک متخصص مشورت کنید. نشانه های متداول شامل این موارد است :

تغییرات در اجابت مزاج

یبوست

اسهال

اسهال و یبوست پی در پی

خون ریزی از مقعد یا دیدن خون در مدفوع

نفخ شکم، دل پیچه یا احساس ناراحتی در شکم

احساس اینکه به هنگام اجابت مزاج، معده تان کاملا خالی نمی شود

کم شدن غیرعادی قطر مدفوع

نشانه های سیستماتیک سرطان colorectal

نشانه های سیستماتیک سرطان colorectal آنهایی هستند که بر کل بدن شما تاثیر می گذارند. اگر هر یک از این نشانه ها را برای زمانی طولانی داشته اید، حتی برای چندین روز، خیلی لازمست که با پزشک خودتان در این باره صحبت کنید. نشانه های متداول مربوطه اینها هستند :

کاهش وزن بی دلیل

کاهش بی دلیل اشتها

تهوع یا استفراغ

کم خونی

یرقان

ضعف یا خستگی

گرچه نشانه های سرطان colorectal بسیار زیاد است ولی این نشانه ها اغلب مربوط به موارد با جدیت کم تر هم می شود، فقط یک متخصص است که می تواند تشخیص دقیق بدهد. اگر هر یک از این نشانه ها را دارید، لازمست حتما با پزشک خودتان در این باره صحبت کنید.

تشخیص و ردیابی سرطان colorectal

چگونه سرطان colorectal تشخیص داده می شود؟

اگر نشانه های سرطان colorectal را دارید، هرچه زودتر از پزشک خودتان وقت بگیرید. او می تواند شما را معاینه کند و در باره پرونده پزشکی شما صحبت کند. پزشک هرگونه برآمدگی غیرعادی یا تغییرات را در منطقه شکم شما بررسی می کند و نیز سایر نقاط بدن را معاینه می کند.

همچنین ممکنست پزشک آزمایش انگشتی rectal (راست روده) از شما بعمل آورد. در این آزمایش ساده، او یک دستکش که چرب شده است می پوشد و از انگشت خود برای بررسی راست روده از بابت هرگونه مورد غیر طبیعی استفاده می کند. پزشک در خلال ویزیت کردن، با شما در مورد مراحل بعدی گفتگو می کند و اینکه آیا نیاز به تست های اضافی برای بررسی ابتلاء به سرطان دارید یا نه.

آندوسکوپی- روش ها و آزمایش

از تصویربرداری و ابزارهای خاصی برای آندوسکوپی با حداقل صدمه استفاده می شود که به تشخیص و درمان سرطان colorectal و نیز اختلالات گوارشی کمک می کند. روش ها و آزمایش های زیر به پزشکان این امکان را می دهد که درون روده بزرگ و راست روده را ببینند.

اسکوپ روده بزرگ – در این روش، متخصص بیماری های گوارشی از دستگاه اسکوپ روده بزرگ استفاده می کند که لوله ای بلند، قابل انعطاف و نورانی با دوربین کوچکی در انتهای آن است. پس از فرو کردن اسکوپ روده بزرگ به درون مقعد، متخصص، جداره داخلی روده بزرگ را از بابت وجود پولیپ یا سایر موارد غیرطبیعی بررسی می کند. او ممکنست از یک عمل biopsy نیز برای گردآوری بافت ها یا یاخته ها استفاده کند تا بتواند بررسی بیشتری انجام دهد.

Polypectomy (از طریق آندوسکوپی) – در خلال انجام آندوسکوپی، متخصص بیماری های گوارشی از اسکوپ روده بزرگ برای انجام این روش استفاده می کند که با آن پولیپ های کوچک را از روده بزرگ یا راست روده برمی دارد. سپس پولیپ ها در آزمایشگاه بررسی می شوند تا وجود سرطان در آنها معلوم شود.

Sigmoidoscopy قابل انعطاف – در این روش، متخصص بیماری های گوارشی از یک لوله نورانی که دوربین کوچکی به انتهای آن متصل است، استفاده می کند تا درون راست روده و بخش پایینی روده بزرگ (مثلا کولن حلقوی) را از بابت داشتن پولیپ یا بخش های سرطانی ببیند. او ممکنست از عمل biopsy نیز برای گردآوری بافت ها یا یاخته ها استفاده کند تا بتواند بررسی بیشتری انجام دهد. این یک روش سرپایی است که نیاز به معالجات دردناک یا بیهوشی ندارد.

آندوسکوپی کپسولی ویدیوئی – در این روش، یک کپسول به اندازه قرص که دوربین کوچکی در آن جای دارد، به متخصص بیماری های گوارشی این امکان را می دهد که تقریبا ۲۰ فوت از روده کوچک را ببیند، این کار با آندوسکوپی یا اسکوپ عادی روده بزرگ انجام پذیر نیست. هنگامی که کپسول بلعیده می شود، از مسیر گوارشی عبور می کند و در آن حال هزاران عکس می گیرد. با بهره برداری از فناوری بدون سیم، این تصاویر به دستگاه ضبط کوچکی که بر روی کمربند قرار دارد منتقل می شود. سپس متخصص تصاویر را بررسی می کند تا تومورها و نیز علت خون ریزی یا درد را شناسایی کند. این روش دردناک است و هشت ساعت طول می کشد که کپسول از سیستم گوارش عبور کند.

EUS – آندوسکوپی ماوراء صوت (EUS) به پزشکان کمک می کند که سرطان colorectal را تشخیص دهند و آن را مرحله بندی کنند و نیز بهترین طرح را برای مبارزه با آن تعیین کنند. ابزار تصویربرداری با رزولوشن بالا، متخصص را قادر می سازد که با دقت مسیر گوارش و اندام های مجاور آن شامل لوزالمعده، کبد، کیسه صفرا و مجرای صفرا را معاینه کند. این فناوری کمک می کند که تومورها ردیابی گردند و غدد لنفاوی در سینه و شکم شناسایی شوند تا معلوم شود آیا سرطان به آنها سرایت کرده است یا نه. یک سوزن خیلی باریک برای تهیه نمونه از این بافت ها استفاده می شود، سپس نمونه بررسی می شود که آیا سرطان وجود دارد یا نه.

enteroscopy تک بالونه – اگر یک منطقه دارای خون ریزی یا یک تومور، با آندوسکوپی کپسولی ویدیوئی شناسایی شود، این اسکوپ می تواند در معده یا روده بزرگ بکار رود تا متخصص بتواند سیستم گوارش را خوب ببیند. این مورد به او امکان می دهد که پولیپ ها را از شکم بیرون آورد، عمل biopsy تومورها را انجام دهد و خون ریزی رگ ها را درمان کند.

تست های آزمایشگاهی

تست های آزمایشگاهی شامل biopsy ها و آزمایش های خون، به پزشک کمک می کند که سرطان colorectal را تشخیص دهد، میزان گسترش بیماری را معلوم کند و پیشرفت کار درمان را دنبال کند.

biopsy – متخصص بیماری های گوارشی، با بررسی نمونه های پولیپ ها و دیگر بافت ها که از روده بزرگ و راست روده در خلال اسکوپ روده بزرگ برداشته شده است، یک biopsy انجام می دهد. سپس پولیپ ها و نمونه ها به آزمایشگاه فرستاده می شود تا در زیر میکروسکوپ بررسی شوند که آیا یاخته های سرطانی وجود دارند یا نه. biopsy ها برای کمک به پزشکان در جهت تشخیص سرطان colorectal ، نقشی اساسی دارد.

آزمایش CBC – آزمایش های شمارش کامل خونی (CBC) تعداد انواع گوناگون یاخته ها را در خون تعیین می کند. آزمایش CBC به ویژه در تعیین این مورد مفید است که یاخته های خونی قرمز شما تا چه میزان کم است، موردی که سبب کم خونی می شود. این موضوع می تواند یک نگرانی برای بیماران دارای سرطان colorectal به همراه داشته باشد چون ممکنست توموری داشته باشند که از مدتی پیش در حال خون ریزی بوده است.

آزمایش های مربوط به عملکرد کبد – این آزمایش های خونی را می توان برای بررسی عملکرد کبد انجام داد، عضوی از بدن که سرطان colorectal می تواند به آن سرایت کند.

آزمایش های مربوط به تومور سازی – این آزمایش های خون را می توان علاوه بر دیگر آزمایش ها برای افرادی که دچار سرطان colorectal هستند و در زیر درمان بسر می برند بکار برد. آزمایش های مربوط به تومورسازی، دو ماده را که ممکنست سرطان colorectal درخون تولید کند، بررسی می کنند: آنتی ژن carcinoembryonic (CEA) و CA 19-9. این آزمایش ها می توانند میزان تاثیر درمان را معلوم کنند چون گاهی بیماری برمی گردد.

تصویربرداری های تشخیصی

پزشکان از آزمایش های تصویربرداری تشخیصی گوناگون برای ردیابی سرطان colorectal و تعیین مرحله پیشرفت بیماری استفاده می کنند. این آزمایش ها به پزشکان کمک می کنند که بهترین درمان مناسب شما را تعیین کنند.

CT- اسکن های تصویربرداری کامپیوتری (سی تی اسکن) از سینه، شکم و لگن انجام می شود تا پزشکان بتوانند تصاویر دقیقی از روده بزرگ و راست روده و نیز تصاویر مربوط به شش ها، کبد و دیگر اعضاء بدن را ببینند. سی تی اسکن ها باید پیش از مراحل درمانی سرطان colorectal گرفته شوند تا معلوم شود که آیا درمان بخوبی عمل می کند یا نه.

MRI – تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI)، یک ابزار تصویربرداری تشخیصی دیگر است که می توان از آن استفاده کرد. به ویژه یک MRI از لگن می تواند به پزشکان کمک کند که سرطان راست روده را مرحله بندی کنند. MRI از میدان های مغناطیسی نیرومند و نیز امواج رادیویی برای تهیه تصاویر بسیار دقیق استفاده می کند. MRI نسبت به سی تی اسکن، امکان کنتراست بیشتری در مورد تهیه تصاویر از بافت های نرم فراهم می کند.

PET/CT – این ابزار، دو فناوری تصویربرداری تشخیص را در یک دستگاه با هم ادغام می کند، تصویربرداری با استفاده از انتشار ذرات پوزیترون (PET) و CT (سی تی اسکن). بیماران هر دو تصویربرداری را در یک جلسه انجام می دهند. اسکن های PET/CT برای سرطان colorectal را می توان در ابتدا برای تعیین میزان گسترش بیماری استفاده کرد. این نوع اسکن نباید بطور مداوم برای بررسی موثر بودن درمان مورد استفاده قرار گیرد.

اولتراسوند – اگر مایعی در شکم شما وجود دارد، ممکنست که پزشک از این ابزار تشخیص استفاده کند که تصاویری از اندام های داخلی بدن با استفاده از امواج صوتی فرکانس بالا و اکوهای مربوطه فراهم کند. پزشکان از این روش برای بررسی تومورها در اندام هایی از قبیل کبد، کیسه صفرا و لوزالمعده استفاده می کنند.

عمل غربال گیری سرطان colorectal

چگونه سرطان colorectal تشخیص داده می شود؟

غربال گیری برای جستجوی بیماری هایی از قبیل سرطان استفاده می شود و این پیش از آنست که شخص نشانه هایی از بیماری را داشته باشد. انجام غربال گیری منظم سرطان colorectal خیلی مهم است چون می تواند به جلوگیری از بیماری کمک کند یا آن را در مراحل اولیه بیماری شناسایی کند. نشانه ها و علائم این بیماری اغلب تا پیش از مراحل پیشرفته پدیدار نمی شوند.

غربال گیری سرطان colorectal برای افراد بالای ۵۰ سال توصیه می شود، کسانی که عوامل ابتلاء به این بیماری از قبیل سابقه فامیلی سرطان colorectal یا بیماری شدید شکمی را دارند، باید به طور منظم معاینه شوند.

بیشتر موارد سرطان colorectal به عنوان یک پولیپ آغاز می شود (رشد بافت که در جداره روده بزرگ یا راست روده رخ می دهد). تست های غربال گیری از قبیل یک sigmoidoscopy انعطاف پذیر یا اسکوپ روده بزرگ، پزشکان را قادر می سازد که وجود پولیپ های colorectal و نیز موارد غیر طبیعی را در روده بزرگ و راست روده بررسی کنند. اگر پولیپ های کوچکی پیدا شوند، شاید پزشکان بتوانند آنها را بردارند.

پولیپ ها و نمونه بافت بدست آمده در خلال اسکوپ رود بزرگ یا sigmoidoscopy را می توان در زیر میکروسکوپ بررسی کرد تا تعیین شود آیا سرطانی وجود دارد یا نه. اغلب، غربال گیری سرطان colorectal به پزشکان کمک می کند که پولیپ ها را پیش از آنکه سرطانی شوند، بردارند.

دیگر تست های غربال گیری سرطان colorectal ، شامل تست های آزمایشگاهی می شود که نمونه های مدفوع را از بابت وچود سرطان بررسی می کنند. این تست ها که کم تر از sigmoidoscopy یا اسکوپ روده بزرگ ناراحت کننده هستند، شامل یک آزمایش خون مدفوع، تست ایمنی شناسی شیمیایی و تست DNA مدفوع است.

مرحله بندی سرطان colorectal

چگونه سرطان colorectal مرحله بندی می شود؟

مرحله بندی سرطان colorectal، فرآیندی است که مشخص می کند سرطان چگونه به دیواره روده ها سرایت می کند، آیا سرطان به ساختارهای مجاور رسیده است و دیگر اینکه به غدد لنفاوی یا سایر اعضاء بدن رسیده است یا نه. مفهوم مرحله سرطان colorectal در کمک به پیش بینی بیماری، نقش خیلی مهمی دارد و پایه ای برای انتخاب گزینه های درمانی می باشد.

سرطان colorectal دو نوع مرحله بندی دارد:

بالینی و آسیب شناسی. مرحله بالینی، بهترین شیوه ارزیابی پزشک شما در مورد گسترش بیماری است. این براساس نتایج معاینات بدنی، biopsy ها و تست های تصویربرداری تشخیصی می باشد. مرحله آسیب شناسی از همه اطلاعات مرحله بالینی به اضافه نتایج بدست آمده از جراحی استفاده می کند. چون در درمان سرطان colorectal اغلب از جراحی استفاده می شود، این امکان را به پزشک شما می دهد که یک برداشت مستقیم از گسترش بیماری داشته باشد. از مرحله آسیب شناسی معمولا برای تشریح وسعت سرطان استفاده می شود.

مراحل سرطان colorectal

متداول ترین سیستم مرحله بندی برای سرطان colorectal، سیستم TNM است. سیستم TNM به سه عامل کلیدی برای تعیین مراحل سرطان توجه دارد. این سیستم ابتدا به این موضوع توجه دارد که تومور اولیه تا چه میزان در دیواره روده کوچک سرایت کرده و آیا به اندام های مجاور رسیده است یا نه. این مورد با T نشان داده می شود. دوم اینکه میزان گسترش غدد لنفاوی مجاور بررسی می شود. این مورد با N نشان داده می شود. آخرین عامل نشان می دهد که آیا سرطان به سایر اندام های بدن گسترش پیدا کرده است یا نه. این مورد با M نشان داده می شود. پس از اینکه همه این عوامل تعیین شدند، اطلاعات در فرآیندی که گروه بندی مراحل نام دارد، با هم ترکیب می شوند. مرحله سرطان colorectal شماره ای از ۰ (کم ترین پیشرفت سرطان) تا IV (بیشترین پیشرفت سرطان) می باشد. در برخی موارد، مراحل سرطان با بهره گیری از حروف به مراحل فرعی تقسیم می شوند.

مرحله ۰ از سرطان colorectal : که به عنوان سرطان در نقطه آغازین می باشد، این اولین مرحله از سرطان است. در این مرحله، سرطان به فراتر از لایه داخلی روده بزرگ یا راست روده سرایت نکرده است.

مرحله I از سرطان colorectal : سرطان از طریق غشاء مخاطی رشد کرده و به غشاء فرعی رفته است یا ممکنست به muscularis propria رسیده باشد. سرطان به غدد لنفاوی مجاور یا بخش های دورتر سرایت نکرده است.

مرحله IIA از سرطان colorectal : سرطان به بیرونی ترین لایه های روده بزرگ یا راست روده رسیده است. سرطان به اندام های مجاور یا غدد لنفاوی نرسیده و به غدد لنفاوی مجاور یا بخش های دورتر سرایت نکرده است.

مرحله IIB از سرطان colorectal : سرطان از طریق همه لایه های روده بزرگ یا راست روده به دیگر اندام های مجاور یا بافت ها سرایت کرده است. غدد لنفاوی مجاور و اندام های دور دست، تحت تاثیر قرار نگرفته اند.

مرحله IIIA از سرطان colorectal : سرطان به غشاء فرعی سرایت کرده است. ممکنست سرطان به muscularis propria سرایت کرده باشد. سرطان به یکی از سه غدد لنفاوی مجاور ناحیه تومور اولیه سرایت کرده ولی به بخش های دورتر گسترش نیافته است.

مرحله IIIB از سرطان colorectal : سرطان به لایه بیرونی روده بزرگ و راست روده سرایت کرده اما به اندام های مجاور نرسیده و یا اینکه از طریق دیواره روده بزرگ و راست روده به اندام های مجاور و بافت ها رسیده است. سرطان به یک تا سه غده لنفاوی مجاور ناحیه اولیه رسیده اما به اندام های دورتر گسترش نیافته است.

مرحله IIIC از سرطان colorectal : ممکنست سرطان از طریق روده بزرگ و راست روده سرایت کرده باشد و ممکنست سرایت نکرده باشد اما به چهار غده لنفاوی مجاور ناحیه اولیه و یا بیشتر از چهار غده سرایت کرده است. سرطان به ناحیه های دوردست توسعه پیدا نکرده است.

مرحله IV از سرطان colorectal : سرطان به ناحیه های دوردست از قبیل کبد یا شش ها سرایت کرده است. ممکنست سرطان از طریق دیواره روده بزرگ و راست روده گسترش پیدا کرده باشد و احتمال دارد بر غدد لنفاوی تاثیر گذاشته باشد یا نگذاشته باشد.

انتشار توسط 8 تم